Anne's blog

Mijn tour door Zweden en Noorwegen loopt nog steeds. Ondertussen van alles meegemaakt.
Behalve eerst van Groningen richting Kiel. Vandaar met de boot van Kiel richting Göteborg.
Binnen een uur bij onze 1e klant. Vervolgens is de planning omhoog richting Stockholm. Ben hier al eens eerder geweest ( 2 jaar geleden..) en verheug mij op het weerzien met de oude stad: Gamla Stan. Doet me enigszins denken aan de oude stad van Edinburgh. Met de rest, de infrastructuur van de vorige eeuw,heb ik niets. De geschiedenis van weleer druipt van iedere steen in Gamla Stan en daaromheen. Ik wil eraan snuiven maar moet nog even geduld hebben....

Onderweg ernaartoe overnachten we eerst nog in een Standic Hotel (gratis internet; kids tot 13 jr gratis; kamer verlaten 1200; ontbijt (fantastisch!): all inclusive). Dit hotel staat in het centrum van Jonkoping. Door de 1e o een streep...(zit hier niet op het toetsenbord). Op weg naar Stockholm eerst nog heuse autopech. Je bent in de veronderstelling dat je in een sterke en degelijke auto rijdt ( Volvo en nog van origine Zweeds ook..) doch het managementcontrole system liet ons volledig in de steek. Niet de schuld van de motor dus. Afijn, na een fikse communicatie ( want iemand moet de schuld krijgen....) en 2x liften verder, reden we weer. Blijft een Volvo! Start dan ook weer á la minute. Dan eindelijk in Stockholm, belanden we in het Gamla Stan in de leukste kroeg die er is: Het sportcafé van Stockholm (naam volgt nog). Daarvoor nog flink onderuit gegaan, stijl achterover op mijn rug én kop, dus die kroeg moest verzachting brengen. Nou dat lukte prima! De volgende ochtend richting Örebro. Weer een Scandic Hotel met overigens een ander prijskaartje (dus daar zit verschil in..) en 8 klanten verder.

We zijn uitgenodigd op een heus slot. Een Zweedse lunch ( adressen volgen echt allemaal later!) met een kilo garnalen (wat ik helemaal NIET lust maar alles braaf naar binnen heb zitten werken) en daar zaten we: bij de bakery-queen van heel Zweden. Deze wedstrijd is hier dus officieel en schijnbaar belangrijk. Net als in de UK. Een bepaalde status valt daarmee te behalen. Het zal wel.
Die gebak was inderdaad heel apart (ook een beetje zoutig..) doch het slot had meer mijn aandacht met daaraan het grootste meer van Zweden. Helemaal nature! Een rottweiler schijnbaar heel relaxed in de immense hal doch alles in de gaten houdend. Maar de plicht riep dus we moesten maar weer eens gaan: volgende locatie en op naar onze volgende klant. Nu richting grens: Charlottenberg.

In Charlottenberg hebben we overnacht en gegeten. Maar ik wil er niet te veel over opscheppen. We hebben wel vreselijk veel lol beleefd (en gelachen..)in het vinden van de locatie in de zeer besneeuwde wereld en vervolgens in het bestuderen van de locale bevolking en ons tegelijkertijd afgevraagd: wat doe je hier in godsnaam in deze afgelegen omgeving en waar het interieur alleen maar aan de jaren 70 doet denken. Waar leven die mensen van? Het heeft ons niet wakker gehouden. Het bed was supergoed!

De volgende dag: Noorwegen. Eerlijk is eerlijk, en voor degene die mij nauwlettend volgen of begluren binnen deze reisblog, de sfeer van Schotland komt hier terug. Na een nacht Oslo en de boven- en ondergebieden aan een onderzoek onderwerpend met al zijn wateren kan ik maar toch één conclusie komen: Noorwegen wordt mijn favoriete Scandinavische landje. Nou ja, landje.....

Ik ben hier nog tot zaterdag alvorens we de boot terugnemen naar Denemarken. Eerst nog naar Stavanger. Onze laatste afspraak van ons onderzoek. Dan hebben we er ook 4200 km opzitten en 21 klanten bezocht. Maar voor nu. Als ik terug ben in Groningen zal ik alle belangrijke details specifiek bij naam benoemen. Dus de leuke slaaplocaties, waar kun je lekker eten? De prijzen. Adres van het slot (voor een boottocht of een typische Zweedse lunch). Of drink in stijl koffie in het Grande Hotel in Stockholm tegenover het Royal Palace. Doe eens gek. Ga daar gewoon zitten aan het grote raam en laat je verwennen terwijl jij over het magnifieke water kijkt naar het prachtige culturele uitzicht.

Even terugkomend op mijn ondertussen nog maar net spiksplinternieuwe favoriete land van Scandinavië. Er is namelijk wel één minpuntje aan Noorwegen. Zij heeft geen eigen whisky. Laat staan een single malt. Zweden heeft overigens wel een eigen whisky. Dus voor de liefhebbers en die hier nog niet van op de hoogte waren. Behalve Schotland en Ierland ook Zweden ( en Friesland maar dat is weer een heel ander verhaal voor later!).

Vooralsnog geniet ik van de natuur. De sneeuw, de vriendelijke mensen, de gastvrijheid en het prima rijden door deze omgeving ( wel met winterbanden!) en niet te vergeten de gezellige skipistes waar jong tot oud met gemak van de berg afglijden. We hebben het gezien want we waren erbij. Vergelijk dat even met de locale voetbalvereniging in ieder dorp in ons landje ( welke jongen heeft in zijn jeugd niet gevoetbald?). Dat is hier dus met de skietjes. Dat is hier met de paplepel ingegoten en ieder dorp ( of stad) heeft zijn eigen glijbaantje. Ik kijk met ontzag naar al die kleintjes van amper een halve meter die echt zo van die berg glijden alsof het niks is! Niks geen georganiseerde skipiste ergens in Zuid-Frankrijk of Oostenrijk. Hier doen ze het even voor of na het eten, na hun school of na hun werk. Geen toerist ook te bekennen. Behalve wij dan. Maar wij waren hier voor het werk en geen vakantie. Dus wij tellen niet. Wij zijn gasten.

Een uitnodiging voor het gebied Lofoten (eilandengroep) staat op de planning voor eind juli. Voor de kenners, één van de mooiste gebieden van de wereld, boven de poolcirkel en waar de zon niet onder gaat - in de zomer en vice versa - later mee hierover. Van onze vertaalster Sieteke Zuiderveld heb ik deze link ontvangen over het polarlightcenter aan de Lofoten-eilanden http://www.polarlightcenter.comEr schijnen ook 2 Nederlanders te wonen. Klik er maar eens op en bekijk vooral hun 'Galary'.

In Stavanger heb ik op onze laatste dag iets aparts meegemaakt. Ik was wat foto's aan het schieten voor deze site en terwijl ik zogenaamd de professionele fotografe uithing had ik helemaal niet door dat ik onderwijl tegen 2 grote kerels aanbotste die net hun mercedes in wilde stappen maar schijnbaar op mijn reactie zaten te wachten.En met een big smile! Ik was even stil dus.
Zij vragen daarop brutaal (echt!) of ik van hen een foto wilde maken.
Waarop ik iets riep als: Waarom zou ik dat doen?
Zij weer: Omdat we famous zijn!!!
Oké......?!?!?!?!
Ik weer toen ik me had hersteld: Waarin dan???
Zingen!!!!
Aha! Ik was hier blijkbaar gewoon tegen 2 grote egootjes aangelopen die het de normaalste zaak van de wereld vonden om wildvreemde vrouwen met camera aan te spreken.
Wellicht waren zij gillende groupies gewend???? Maar ja ik ben een nuchter wijf uit Holland. Dat wil niet.
Maar ik kon er de humor wel van inzien. Ik heb iets met brutale mensen. Die zijn vaak leuker dan andersom. Dus ze kregen mjn aandacht om diverse redenen.De grote neger ( inderdaad, dat had ik nog niet vermeld..) en kak gekleed met een stoere bos haar ( die andere trouwens ook..) liep gelijk naar de achterbak. Wat kreeg ik???? Hun CD!!!!
Nou die foto heb ik dus toch maar gemaakt ( helaas heb ik die neger er niet op..) maar hier hun gegevens. Olav Larsen & The Alabama Rodeo Stars http://alabamarodeostars.com/home.html
Wie o wie kent ze? Reacties welkom!!!!
Die CD bleek na het afdraaien in de auto een kerstcd te zijn maar dat mocht de pret niet drukken! (titel: Christmas Song for Anna..).
En ze hadden ook al eerder opgetreden in Schotland. Tja, ik geloof niet in toeval. Dit was te veel van het goede...

Slapen nu in Drammen. Redelijk grote plaats. Voel de oude Vikingenergie hier stromen.
Gewoon een kwestie van je eigen verbeeldingskracht gebruiken. Net als kinderen doen.
Jammer alleen dat mijn kinderen er niet bij zijn en in culturele opzichten kunnen meegenieten (maar die hebben andere verplichtingen en onderzoekjes te vervullen..).
Tot later.

ANNE

Hieronder klik: Christmas Song For Anna

Foto's: