Scotland

Vorige week bezocht ik op de valreep het National Museum van Scotland. Dit museum ligt in het oude centrum van Edinburgh vlakbij de Grassmarket. Het museum is behalve prachtig ook groot. Ik heb dus een klein stukje bezocht en bewaar zo weer iets voor mijn volgende bezoek. Voor degene die het Museum van Oudheidkunde in Leiden kennen, daar doet dit museum sterk aan denken. Het museum vertelt de oorprong van Scotland tot heden. Is in stijlvol marmer opgetrokken en GRATIS! Jawel! Dat zie je in Nederland niet zoveel. Jammer. In de UK des te meer. Voor die musea waar je wel iets voor dient bij te dragen. Je kan ook strippenkaarten kopen zodat je er bijvoorbeeld 5 pakt tegen sterk gereduceerde prijzen en dan nog blijft het laag. Het National Museum van Scotland bestaat feitelijk uit 2 delen. In het andere deel, en waar ik nog niet ben geweest, kun je veel ontdekken over alle uitvinders die niet alleen Scotland heeft gehad maar ook elders zoals Da Vinci. In het museum zit tevens een gezellige koffiecounter waar je lekkere koffie kan bestellen.

ANNE

foto´s volgen nog.

National Museums Scotland
Chamber street
Edinburgh
EH1 1JF
Tel +44(0) 131 247 4245
Entree gratis

Foto's:

Vandaag werd ik wakker in Findhorn. Dit ligt 45 minuten ten oosten van Inverness, aan zee.
Mijn gastvrouw Henrietta Rose, is een kunstenaresse die schildert. Haar huis is klassiek met een mengeling van kunst en oud antiek. Je kunt hier overnachten voor 35 pond per nacht inclusief ontbijt aan een klassiek gedekte tafel.
Er stond me een druk programma voor de boeg waar ik hier nu maar een fraktie van laat lezen. Om 0900 werd ik opgehaald door Carin Bolles (uit Australie). Vervolgens hebben we tot 1400 alleen maar gepraat - gelopen - gepraat - foto´s gemaakt - weer gepraat - mensen ontmoet - handjes geschud - de kleinzoon van één van de grondleggers ontmoet + een handje gegeven - geluncht met elkaar - en tientallen indrukken opgedaan! Teveel om hier even in elkaar te flanzen tot een mooi verhaal. Dit komt allemaal als ik weer terug ben in Nederland. Vervolgens had ik nog een afspraak boven Edinburgh. Allemaal gelukt! Om 1900 zat ik lekker voldaan in de pub aan de bekende Grassmarket en vond ik geheel verdiend aan een heerlijk Schots biertje!

Morgen nog een stukje Hadrian Wall en dan op naar de boot, want die mag ik uiteraard niet (meer)missen!

ANNE

Tijdens mijn boottocht van 2,5 uur, Stornoway -  Ullapool, gebeurde er nog iets spectaculairs en waren we hierdoor getuige van iets wat in andere situaties niet echt leuk is.
Toen ik vroeg aan de beste man in blauwe jas wat er aan de hand was, vertelde hij dat het een oefening betrof en dat dit zeer regelmatig werd gedaan. Ik had geluk dus. Ik heb tientallen foto´s geschoten maar ik kan ze niet allemaal laten zien. En feitelijk moet je erbij zijn geweest om de herrie, de kracht én de sensatie van zo een ding boven je te voelen. De foto´s zijn een glimp!

Nu op naar Findhorn.........................

ANNE

Foto's:

Vandaag zal ik Isle of Harris definitief gaan verlaten om naar mijn volgende afspraak te gaan: De Findhorn Foundation in het plaatsje Findhorn dus. Ik neem hiervoor de ferry van Stornoway naar Ullapool van 1430. Dat is ook de enige boot die vandaag gaat. Religie zorgt er hiervoor dat op zondag alles plat ligt. Op zich heb ik een hekel aan alle koopzondagen in Nederland dus mij hoor je hier ook niet klagen, maar ergens een lekker bakje koffie scoren klinkt me als muziek in de oren. We zullen zo dadelijk zien.

In Findhorn heb ik een afspraak met Carin Bolles. We mailen nu al zo een aantal weken met elkaar (dankzij Sandra Falkena in Portugal) en gaan elkaar nu dan ontmoeten. Carin is verantwoordelijk voor de Communications Department aldaar. Ik krijg een rondleiding en mag een interview afnemen. Maar voordat ik er ben moet ik nog even rijden. Via Ullapool richting Inverness, duurt niet zo lang, en na Inverness rijd je zo een 30-40 minuten door en dan ben je er. Hier zal ik een nacht verblijven. En dat is leuk voor mij, en weer aan zee, want deze zijde van Scotland wordt door mij maar middelmatig bezocht en dus belicht. Tijd dus voor onderzoek!

Later meer,

ANNE

Foto's:

Vandaag is mijn doel Stornoway op Isle of Lewis, en de Callanish Standing Stones. Dit laatste kun je op verschillende manieren schrijven als de Calanaish Standing Stones en Ionad nan Tursachan. Alle 3 zijn goed!
De Stones zijn me niet helemaal onbekend want ik was er in april 2007 ook. Alleen toen hing er mist. Nu hoop ik een betere kwaliteit foto´s te kunnen maken.

De weg ernaartoe, van Northton waar ik nu verblijf richting de Stones kost je zo 5 kwartier. Dan kom je ook vrijwel alle soorten weersomstandigheden tegen. Dit kun je en beetje terugzien op de foto´s alhoewel nooit helemaal zoals ik het hebt aanschouwd maar wel een glimp. Let daarbij vooral op de luchten, je kunt het in de verte ook zien regenen.
Tarbert, wat je dan passeert moet je gewoon links, in dit geval rechts, laten liggen. Daar is helemaal niets te doen behalve de ferry richting Uig op Isle of Skye. Ik meen me te herinneren dat er wel een soort van theehuis is, want ik heb hier in 2007 nog gezeten met lekkere zoete spullen maar waarschijnlijk is die alleen in het seizoen open. Verders een Post-Office in een kantoortje van 2 bij 2, een supermarktje in een soort van schuur, een hotel dichtbij de ferry en volgens Suzan is er ook 1 pub. That´s it. En uiteraard probeert de locale bevolking in het hoogseizoen een graantje mee te pikken dus zie je her en der wat handmade-craft subtiele kleine winkeltjes al dan niet in het schuurtje van de woning, die zijn er ook. Maar ik vergeet nog wat realiseer ik me nu, Harris Tweed!!!!!!!!!!!
Beste mensen, de beste Tweed komt hier vandaan! Google daar maar eens op. Harris Tweed.

Op naar de Standing Stones vervolg ik mijn weg. Ik hoop dat zij open is want ik heb nog geen koffie op, en de 1e is altijd het lekkerst! En yes hij is open!!! Gregor is mijn vriend! En gaat helemaal voor die koffie. Ondertussen praten we over de stenen. Voor hem zijn ze gewoon. Woont hier om de hoek en speelde toen hij klein was Hide & Seek samen met zijn vriendjes. Ik kan me dat helemaal goed voorstellen. Mijn zoon zou dat ook hebben gedaan. Desalniettemin, de plek wordt er niet minder interessant om. Ik geniet want de 1e bus met vrachtvoer is er nog niet dus ik heb het rijk alleen. Gregor maakt onderwijl nog een koffie omdat hij zo trots ik op het nieuwe apparaat. Het blaadje in de melk, het motief, heeft hij er nu beter in gekregen. Ik maak er een foto van en beloof alles naar hem toe te mailen.

Het regent niet en ook geen mist maar voor de foto´s had de lucht wel iets blauwer mogen zijn. De stenen liggen er nog net zo bij als in 2007. Haha. Er veranderd hier natuurlijk niets. Maar de plek blijft boeien. Zoals Stonehenge een  relatie met de zon heeft zo betreft het hier om de maan. Mijn handen hebben het ondertussen koud en ondanks dat de zon best wel schijnt. Hoe hebben die mensen het hier vroeger gedaan. Afijn, voor ieder probleem is een oplossing is me geleerd dus die mensen hebben daar toen uiteraard ook iets op gevonden. Die Hards.
De Standing Stones bestaan uit meerdere groepen. De grootste staat bij het Center. Maar je hebt ook versie II en versie III. Allemaal hier in de buurt en op loopafstand, als je dit wilt. Ga je richting Butt Lewis, de vuurtoren op de kliffen, dan kom je links een hele grote steen tegen. Die heb ik 2 jaar geleden gefotografeerd en staat hier al op de site. Die is zo groot die moet je even voelen!

In Stornoway moet ik pinnen en dat is geen probleem. Bij de Scotland Bank kan iedere Nederlander pinnen. Het kleine stadje is best gezellig en alles is er tot een zeer grote TOP supermarkt aan toe, meerdere zelfs. Vlakbij de pier zit het centrum. Ik bezoek hier een kleine Exhibition en waar je ook kan lunchen, koffie drinken of een warme maaltijd kan halen. Het is er nog gezellig ook. Ik ga voor de Cullen Skink! Maar na een uurtje heb ik het wel weer gezien. De drukte is eigenlijk net iets te veel voor me. Weer terug naar de rust, naar Northton.

Ik besluit voordat ik vertrek volgens afspraak naar de ferry te gaan om Bart op te pikken, de zoon  van Suzan. Maar Suzan belt me en verteld dat het nog wel 20 minuten kan duren. Ik vraag onderwijl bij welke pier ik moet staan. Welke pier? Echoot Suzan mij dan na.............Ik sta dus helemaal verkeerd en moet in Tarbert zijn waar ze uiteraard maar 1 piertje hebben. Ik kom eraan roep ik nog en hang op. Redelijk netjes te laat kom ik om 16.40 in Tarbert aan. Maar een dik half uur te laat. Maar geen Bart te bekennen. Ik zoek naar kroegen maar die zijn er niet. Kan toch zijn dat hij lekker warm binnen zit. Geen pub gezien, ook niet die ene pub van Suzan. Ik sta pal met mijn auto voor het gebouwtje van de pier maar de politie verteld me vriendelijk dat ik eigenlijk op een ander plekje moet staan. Ik rijd nog een rondje. Maar na 20 minuten houd ik het voor gezien. Die jongen is jong die heeft natuurlijk een lift genomen of what ever!

Na 25 minuten in Northton te zijn aangekomen blijkt dat Bart nog steeds in Tarbert op mij staat te wachten......!!! Maar waar dan?!?!?!?!?!?! Misschien een underground pubje over het hoofd gezien??? Jan bevrijd me uit mijn gedachtens en haalt Bart op. Suzan laat me onderwijl weten dat het allemaal geen punt is. Ik ben niet  helemaal opvertuigd maar lang tijd om daar over na te denken heb ik niet. Ik sla snel aan het koken want ik heb de familie immers uitgenodigd voor de dis. Ik heb nog 60 minuten voor 2 gangen. Maar ik hoef niet gestresst te doen. Hier blijft iedereen relaxed. Je zit hier immers op the South of Harris, waar iedereen zijn eigen ding doet, in zijn eigen tijd.
Ik sluit mijn fantastische verblijf hier dan ook af met onderstaande tekst en wat ook redelijk bij mij past....

Halverwege de berg
is het uitzicht ook al mooi
             ´perfectionisme´

ANNE

Callanish Standing Stones, Isle of Lewis
Aan de A858
Via Stornoway leiden de borden je er zo naartoe.
Kom je via Tarbert rijd dan eerst richting Stornoway
info@hebridean-estate-agency.co.uk
Tel +44(0) 1851 621422


An Lanntair, Isle of Lewis
Kenneth Street
Stornoway
Trendy restaurant annex Expo Center.
De ingang is aan de achterzijde, loop vervolgens dan naar boven en zorg dat je
bij het raam aan de havenkant een plekje kunt bemachtigen!
Hier wachten op de ferry is ook een goede optie.
Op zondag gesloten!

Harris Tweed
www.harristweed.co.uk

Foto's:

Als ik in het buitenland ben word ik meestal gevolgd. En dan bedoel ik door de thuisblijvers. Dit gaat via de phone, mail, smsje of skype. Familie, kids, (studie)vrienden, mams et cetera. Kortom, het is gewoon fijn wanneer je naaste omgeving betrokken zijn bij je wat je doet en wat je dus aan het doen bent daar in het buitenland. Meeleven of meegenieten heet dat. Maar eentje springt er deze x enorm uit! Tijdens mijn hele Scotlandtoer open ik iedere ochtend mijn mailbox en dan ligt er daar een gezellige mail van Sieteke (Zuiderveld) en die ook nog eens heel leuk kan schrijven. Sieteke leest de reisblog en onderzoekt waar al die plaatsjes feitelijk liggen waar ik het over heb. Sieteke heeft zelf ook een aantal jaren in Glasgow gewoond. Dus zij weet ongeveer waar ik het over heb en dat is leuk!

Sieteke vanaf deze plek, thanx voor de support tijdens mijn Scotland verblijf! Enne, de volgende keer ga je gewoon mee hé!!Ik spreek je morgen weer!

ANNE

Vandaag stormt het! Maar laat ik eerst over de vorige 2 dagen vertellen.

Eergister heb ik, op de bike(!), weer een ander stukje gebied gepakt. Mijn doel´Rubha an Teampaill´ ligt voorbij het 3e strandje. Dit betreft een oude tempel uit 1600. Hier schijnen vroeger monniken te hebben gewoond. Bij die tempel moet je je niet te veel van voorstellen maar de ruine en oude funderingen helpen om de verbeelding tot leven te wekken. Heerlijke route om te lopen en te fietsen. Alleen de zee, de Schotse hooglanders en wat schaapjes zijn getuigen bij dit tourtje en zowaar een vrouwelijke hardloper. Stoer hoor want het is hier ruig. Ik heb nog mijn duim opgestoken terwijl ik zelf af en toe flink aan het stuntelen was met die bike. Om die versnellingen te begrijpen en ondertussen bij het afdalen niet op mijn smoeltje te gaan heb je bijna een cursus voor nodig, bedenk ik me. Afijn, dit was mijn 1e bike missie dus. Ook weer overleefd. Heb ook nog een plankje mee weten te sjouwen, op mijn stuur allicht, gejat van een rots als een echte strandjutter. Die zag er heeeeel oud uit in mijn optiek. Mijn souvenir en gevonden schat van die dag!!
Die gedachte was overigens van korte duur. Jan zal me een uurtje later deze illusie onbewust afnemen door te melden dat het hooguit 3 jaar oud is op mijn eerdere vraag hoe oud hij het plankje schatte. Mijn eigen schuld. Had ik niets gevraagd was mijn illusie blijven leven. Momenteel heb ik er toch maar 20 waxinelichtjes opgezet en doe ik net of het heel oud is en alsof ik één of andere vondst heb gedaan. Haha. De foto´s onder laten de omgeving zien van Rubha an Teampaill en let daarbij vooral op de blauwe lucht. Die had ik gister en vandaag namelijk niet. Wat ziet de wereld er hier dan anders uit......

De dag erna, ondanks de niet veel belovende lucht, besloot ik het er op te wagen. Moest toch een keer naar buiten.
Doel een kerkje aan de ander kant van Leverburgh (An-t-Ob). Ik besluit weer op die bike te gaan maar vergeet compleet, en kom daar pas bij het fietsen achter, dat mijn bibs van mijn wilde tocht van gisteren, nog beurs is. Ik kan niet meer terug en zet door. Afijn, na 5 minuten voel je dat niet meer hoor. Gewoon een beetje blijven wiebelen tot je er doorheen bent. Het kerkje wat ik ga bezoeken, uit de 14e eeuw, genaamd Church at Roghadal (Rodel) of Church Clemont, ligt echt aan het puntje van Isle of Harris. In dit kerkje ligt Alexander Macleod. Ken die beste man niet maar ik ga een kijkje nemen. Dat wordt nog een heuse heuveltraining! De schaapjes die naast en over de weg lopen zorgen ervoor dat ik wel een keer of 20 stop onderweg. Het motregent ondertussen maar ik houd mezelf voor dat ik na iedere bocht er bijna ben. Achteraf bleek het heen en weer 12 km te zijn, maar gelukkig loont naïviteit in dat door situaties. In mijn beleving moest ik er namelijk maar 6.... Ondertussen komen er dan ook wat sneeuwvlokjes naar beneden maar daar moet je je hier ook niks van aantrekken. Gewoon doorfietsen en doen alsof dat de normaalste zaak van de wereld. Dat doen die Schotten ook. De kerk komt dan vanzelf in zicht! Zie hieronder ook daarvan de foto´s en let op het verschil qua lucht.

Op de terugweg heb ik mezelf beloond met een zak toffee van 81 pence bij de enige winkel die Leverburgh rijk is, naast nog een heel klein souvenirswinkeltje annex Post office. Ik vraag ook nog om een tasje voor mijn camera want die heb ik nu onder mijn windjas gestopt maar dat fietst voor geen meter op die bike. Ik fiets nu in de regen en natte sneeuw. Maar die toffee helpt. Ik geniet zelfs. Ik heb er al zeker 8 op voordat ik weer thuis ben. Lekker zijn ze! Beetje hard, doe je dus lang mee. Herinner me ook op mijn 1e Scotlandtour 14 jaar geleden met mijn jongste broertje dat wij bij het William Wallace Monument in Stirling ook onszelf beloonde, na een hele klim naar boven, met een plak toffee. Geen toffeetjes. Nee, een plak!En die toffee was zo hard dat je er aan moest trekken met je tandjes. Dat we niets zijn kwijtgeraakt is een wonder. Maar die toffee was super! Bijna verslavend. Ik neig er nog wel eens naar maar het is natuurlijk allemaal hartstikke zoet en dus niet goed. Afijn, die toffee kan je in Nederland dan ook gelukkig niet krijgen.

Voldaan over mijn tocht. 3 uur weggeweest. Mijn handjes rood, zo ook mijn dijen en in mijn achterwerk zit al helemaal geen gevoel meer maar.......Ik heb het weer geflikt!

Tot overmorgen!

ANNE

Foto's:

Van Edinburgh naar Ullapool is 211 mijl. Houd daarbij rekening met wegen waar je mogelijk niet overheen kunt en dus via een omleiding dient verder te rijden, zoals ik. Dus plan er een uurtje bij als je echt je ferry naar Lewis niet kunt of wilt missen. De ferry van Ullapool naar Stornoway (Isle of Lewis) kost je retour inclusief auto, 87,20 pond. Van te voren dit plannen is ook gunstiger want dan weet je zeker dat je mee op de ferry mag. Op zondag gaat er geen boot via Uig (Isle of Skye) richting Tarbert op Isle of Harris, anders had ik deze wel genomen. Doordat ik de boot eerder in Ijmuiden had gemist is alles natuurlijk verschoven in mijn agenda dus ook mijn ferry tripje.

De boot op zondag vertrekt in de winter in Ullapool maar 1x per dag en wel om 1815. Ik kwam dus aan in het pikkedonker maar wist, door een eerdere ontmoeting met het eiland in 2007 samen met mijn echtgenoot, wat me te wachten stond. De ruim 5 kwartier die je dan nog dient te rijden naar Suzan en Jan Visser is dan ook een regelrecht avontuur en niet voor de bange vogels weggelegd. Geen lantaarpaal te bekennen. Nou ben ik zelf ook geen onwijze held en ook niet gespitst op het nemen van risico´s, en zeker niet als je alleen bent, maar ik heb volgens mij geen ander optie, houd ik mezelf moedig voor. Twee auto´s voor mij zijn halverwege gestopt. Te veel sneeuw, te donker en de afgrond links was ook een beetje diep....(gelukkig heb ik winterbanden...). En wat zit ik nou te zeuren houd ik mezelf ook nog eens voor! Hoeveel km´s heb je al niet gereden An en in je uppie én in het buitenland?!?!?! Kom op An, nog een stukkie maar en je hebt ook nog eens een goede auto onder je kont dus wat kan je nou gebeuren!???????? O ja, dat is waar! Helelmaal vergeten! (in mijn eentje praat ik veelal hardop, dat helpt enorm. Jezelf moed inspreken..). 
Ik rijd dus opgelucht en gestaag door.

Suzan belt me na 15 minuten op met de tekst, waar zit je? De wijn staat al open, houdt ze me voor! Dit komt me bekend voor...Mijn gemiddelde snelheid ligt ondertussen tussen de 40 en 60 km dus dat wordt echt dik 5 kwartier touren in die donkerte met links en rechts bergen, water, sneeuw en o ja, niet te vergeten, de schaapjes die gewoon voor je auto staan. Lekker zo in het donker! Mijn hart krijgt dan ook af en toe zo een tik. Je weet wel. Zo een versnellinkie.

Jan, al 30 minuten buiten op de uitkijk turend in het donker en inmiddels ook Suzan, staan me hartelijk op te wachten. Dit is het mensen! Het echte leven. Binnen is het warm, de hond verwelkomt me tevens hartelijk, het huis is behaaglijk en de 12 jaar oude wijn staat inderdaad op me te wachten. Mijn huisje voor deze week heet Gannet Cottage en ligt al naar me te lonken...

Maar vooralsnog gaan we nog helemaal niet naar bed (ben total loss..) want ik krijg hier gewoon weer energie! Wat een lieve mensen zijn Jan en Suzan! Het onthaal is hartelijk en zorgt ervoor dat ik de lange tocht hier naartoe alweer compleet vergeten ben!
Vanavond ben ik uitgenodigd om bij ze te komen eten en zal ik hun 10 jarige dochter Syteke ontmoeten! Ik houd jullie op de hoogte over van alles wat ik hier mee maak!

Later,
ANNE

Beachview Cottages
13 Northton
Isle of Harris
HS3 3JA
Suzan en Jan Visser-Offereins
www.beachviewcottages.eu

Ferry
Caledonian MacBrayne
Hebridean & Clyde Ferries
www.calmac.co.ul

Foto's:

Ik heb even gewacht met vertellen maar nu kan het wel. En beloof niet te lachen. 
Heb aanvankelijk donderdag de boot gemist (letterlijk) op 8 minuten na en moest mijn reis 1 dag uitstellen. Bij DFDS Seaways denken ze met je mee. Ik heb het ondervonden, het is echt zo.
Desalniettemin, het leed was nog niet compleet. Gezien mijn vertraging moest ik onderdak vinden. Mijn goede vrienden Ina en Hans aan de Linnaeusstraat in Amsterdam moesten uitkomst bieden. Hans had de wijn al open getrokken (om het leed te verzachten). Ik was in aantocht vanuit IJmuiden. Ondertussen het debat in Den Haag volgend op radio 1. In Amsterdam waren relletjes door de Ajax en Juventus wedstrijd maar voor de rest niets aan de hand behalve de gebruikelijke avondspits. 1900 eindelijk in de Linnaeusstraat. Eerst maar zoveel mogelijk mee naar binnen sjouwen wat ik kon dragen. De rest later. Wel alles weggestopt in de achterbak en niets zichtbaar voor buiten. Anderhalf uur later was ik een laptop en achterruit armer. Ik heb zo een beetje half Amsterdam vervloekt, op het politiebureau. Hans, oud marine man, psycholoog en jurist maar vooral de rust zelve, vermaande me. Maar sorry Hans, mag ik effe lekker boos zijn?!?!?!?!?! Relativeren doe ik later wel!!!

Afijn, 24 uur later zat ik eindelijk toch op een boot. Waar Carglass al niet goed voor is. En Hans en ik hebben voorlopig voor de komende 10 jaar op feestjes en partijtjes weer wat leuks te melden. Voor als het saai wordt. Maar er ontstaat iets bij me wanneer ik constateer dat andere eerst je spullen vernielen en vervolgens ook nog je spullen van je af nemen. Door al je kleding gaan en het glas door de hele achterbak verspreidt inclusief alle tassen. Het glas vind ik hier dan ook nog steeds, meegenomen naar Schotland, in mijn laarzen en tussen mijn kleding. 
Maar het is goed gekomen. Er zijn ergere dingen, dat begrijp ik zelf ook heel goed. Dus relativeren deed ik 24 uur later alweer voor 100%. En mijn echtgenoot heeft er de volgende dag persoonlijk voor gezorgd dat ik op die boot terecht kwam. Dat doe je voor elkaar als het even tegenzit. Samen sterk.

Waarslaapik? In Harvest Guesthouse in Portobello, Edinburgh dankzij Sieteke. Heb hier 14 jaar geleden al eens eerder geslapen, in een ander guesthouse, samen met mijn jongste broertje. Dat was mijn 1e Scotlandtocht en op de motor.
Afijn, wat kost het? 35 pond. Dat is niks vergeleken met 14 jaar geleden. Toen was de pond duur, voor de oplettende onder ons. De eigenaren komen uit Irak. 20 jaar geleden hier neergestreken. Aardige man die zich voor de rest op de vlakte houdt. Aan het ontbijt hebben we nog samen even gecheckt wie er die nacht het GOUD heeft bemachtigt op de 1500. Mark Tuitert dus. Van de sport naar de kou in Irak. En van Irak naar de politiek. Ik verwacht dat het kabinet valt maar hoelang nog? We discussieren wat over politici en het gelieg en gedraai en wie er nog eerlijk is  tegenwoordig. Volgens de beste man zijn ze in de politiek allemaal oneerlijk. Overtuigd. We blijven ergens in het midden hangen. Ondertussen eet ik mijn simpele ontbijtje en wil om 0900 echt op de snelweg richting Perth zitten.
Het guesthouse is een prima uitvalsbasis voor wanneer je voor weinig ergens wilt overnachten rond de bijzondere stad Edinburgh. De pluspunten is op de 1e plaatst het strand. 1 minuut lopen. En nog gezellig ook, met name in de lente en zomer, inclusief muziekfestivals. 5 minuten verderop naar links (als je met je gezicht richting zee staat) een leuk koffietentje alsook take-away met zeer goede koffie.
Portobello heeft een rijke en lange geschiedenis. Google hier maar eens op want ga ik hier niet alles kopieren. Verders, gratis parkeren. Heel belangrijk. Er rijden tevens 3 bussen (26, 15, 129) vanaf hier naar de (Old Town) centrum. Voor 3 pond kun je de hele dag reizen. Even ter vergelijking, een hotel in het centrum kost je minima 80 pond tot heel duur!
Ook leuk, in de zomer kun je in het guesthouse voor max 75 pond met zijn 2-4 op één kamer! Dus het hele gezin. Of 4 vriendinnen. Kun je iedere dag op het strand op je matje liggen met je koelbox. Niemand maakt je wat. Parkeren kost in het centrum rond de 5 euro per 2 uur. Dus tel uit je winst. 

Tot slot even heel snel nog samengevat. De guesthouse is niet geschikt voor diegene die voor 35 pond ook nog eens in een 4 sterren hotel willen slapen! Kijk dan ben je gewoon een krentje die voor een dubbeltje eerste rang wil zitten! Blijf hier dan maar liever weg want dan kraak je het hele pand af en blijft er niets van over! Hier kom je zoals ik al eerder schreef hoofdzakelijk voor de zee, het centrum, het gratis parkeren en het slapen in een kneuterige maar wel Victoriaanse woning voor weinig geld met een ontbijt wat er nog net door kan! En verders gewoon genieten! Zat te doen ook...............

Heb deze keer Arthurs Seat naar de top bewandeld ( voor meer info ook Google). Heeft overigens niets maar dan ook helemaal niets met King Arthur te maken. Vanouds is het oude centrum inclusief het Kasteel op een vulkaan gebouwd. Die nu volledig dood is dus veilig(!). Vanaf de top heb je een prachtig uitzicht over deze grote stad aan de zee.
Het viel me ook op hoe druk het was ondanks de kou (welke kou zal een Schot zeggen). Desalniettemin, ik vond het een heerlijke rustgevende (haha..) wandeling naar boven en ben maar 1,5 x uitgegleden (dit hoort bij mij helaas. Volgens mijn moeder tilde ik als kind al niet voldoende mijn voeten op maar volgens mijn echtgenoot loop ik zuinig. Ik houd het op het laatste..). Zie de foto´s want die zeggen meer als woorden. Ik heb alweer te veel gesproken. Mijn relaas over de Grassmarket, gelegen in ´the heart of Midlothian´ en onderdeel van ´the World Heritage (UNESCO)´, doe ik overigens de volgende sessie.

Tot later,
ANNE 

DFDS Seaway
Voor je boottoch naar Newcastle www.dfds.nl
Tel +31(0)255 54 6666

Harvest Guesthouse
33 Straiton Place
Portobello
Edinburgh EH15 2BA
Tel +44. 131 657 3160 (gewoon bellen, dat gaat sneller!)
www.harvestguesthouse.co.uk
Bus 26, 15, 129 naar het centrum (iedere 10 minuten)

Lekker koffie aan de boulevard van Portobello
The Beache House
57 Bath Street
Portobello EH15 1HE (2 min van Harvast Guesthouse)

Arthurs Seat achter Holyroad (gratis + free parking)
Ook gunstig om te sporten als hardlopen, fietsen en picknicken.
Hier wordt tevens ieder jaar de marathon van Edinburgh georganiseerd.

Mamma´s American Pizza ( hier kwam ik al met onze kinderen 10 jaar geleden! Steengoede pizza´s +goede muziek!)
30 Grassmarket
Edinburgh EH1 2JU
Tel +44 131 225 6464

Foto's:

Vandaag vertrek ik naar Scotland voor een tourtje van 12 dagen.
Wat ga ik bezoeken: The Hadrians Wall, Edinburgh, The Findhorn Foundation waar ik Carin Bolles ga ontmoeten; slaap hier overigens ook een nacht( en dit allemaal dankzij Sandra Falkena van Monte Rosa, Portugal die mijn column las in Onkruid..), en last best: The Beach Cottages van Suzan en Jan Visser - op the Outer hebridens - Isle of Harris(en Lewis). Deze laatste actie allemaal dankzij Sieteke Zuiderveld. Allemaal thanx voor de uitwisseling van informatie en samenwerking!

Een flink tourtje dus maar ik heb er enorm zin in! Veel foto's maken, informatie verzamelen, klantjes bezoeken, en interviews doen. Kortom, ik zal me niet vervelen!

Hieronder nog een leuk filmpje van Monte Rosa, Biodanza (2009), jullie zijn bij Sandra overigens allemaal welkom aankomend juli 2010!

http://www.biodanzaworkshops.nl/biodanzaworkshops/Portugalvakantie.html

http://www.biodanzaworkshops.nl/biodanzaworkshops/Portugalvakantie.html

Tot later!

ANNE

 (callanish standing stones)

van 18 tot en met 2 maart bezoek ik Scotland. Voor degene die mij volgen weten dat dit niet mijn 1e bezoek is en hopelijk ook niet mijn laatste. Een leuk vervolg op mijn bezoek aan Scandinavië afgelopen januari. Koude, sneeuw en slechte begaanbare wegen. Alhoewel? Is dit ook zo? In Scandinavië lijkt men beter te zijn uitgerust op de huidige weersomstandigheden dan hier in ons kikkerlandje. Dit geldt ook voor Scotland ( weet ik inmiddels uit ervaring..). De wegen zijn prima te rijden ( heb ook nog winterbanden..) en overal waar je binnenkomt is het warm! Wat wil een mens nog meer?

De buiten-Hebriden die ik zal bezoeken (Isle of Harris & Isle of Lewis) én de Findhorn Foundation staat o.a. op het programma (www.findhorn.org) en een interessante klant boven mijn geliefde stad Edinburgh.
Heb je zelf ook ervaringen liggen in Schotland? Deel ze gerust met ons en mail deze naar info@waarslaapje.nl
Bekijk het filmpje hierboven om een goede indruk van het noordelijke eiland (Isle) te krijgen.

Tot later!

ANNE

Scotlandgrens

In 1993 was ik een dagje in mijn uppie in Amsterdam. Om wat specifieker te zijn: in de Utrechtsestraat. De Utrechtsestraat, voor degene die het niet kennen, zit bomvol leuke eettentjes van Hollandse aardappels tot multiculti. Mijn favoriete restaurant hier is dan ook de "Golden Temple". Vegetarisch eethuis met ayurvedische filosofie. Beroemd tot buiten onze grenzen want zij is al meer dan 30 jaar oud!

Iedereen van mijn gezin tot familie, vrienden en aanverwanten, heb ik hier door de jaren heen weten heen te slepen. Maar daar gaat het nu even niet om. 3 meter verder van dit bijzondere restaurant zit een reiswinkel (de naam nu even kwijt). De algemene naam zegt het al. Hier kun je alles kopen mbt reizen: mappen, kaarten, boeken, globebolletjes, kitsch zaken en serieuze dingen.

Hier kocht ik mijn 1e kaart van Scotland.

Thuisgekomen ontdekte ik pas dat ik in mijn hele enthousiasme (ik zat natuurlijk al met één been ergens in the "Highlands" toen ik hem afrekende aan de kassa....) dat het maar een deel van Scotland betrof. En nog wel een uithoek ook! Namelijk de meest Noordelijke westzijde. Daar waar niemand komt! Tenminste, alleen de Schotten zelf dan en de echte natuurfreaks. Die hards dus. Scotland is ook nog eens 4-5 x zo groot als Nederland. Even om je een voorstelling te maken.

Desalniettemin: ik was als een kind zo blij met mijn kaart! Ik weet het niet meer exact maar volgens mij heb ik die kaart zelfs nog een poosje ergens aan de muur opgehangen. Kon ik er alvast naar kijken en erover dromen!
Van enige planning was nog absoluut geen sprake en dus ook nog geen enkel vooruitzicht!

Maar voorals ik ooit zou gaan. Je weet maar nooit. De illusie tot leven wekken. Het kreeg hierna wel enige vorm moet ik zeggen....

En de illusie heeft gewerkt! Ik ging! Paar jaar later (ach..) maar ik ging. Wat is een paar jaar op een mensenleven.
Ik ging en op mijn motor nog wel.
Niemand wilde met mij mee. Wie gaat er nou naar Scotland?!?!?!? Tja, Scotland wordt nog steeds geassocieerd met regen. Behalve mijn jongste broertje. Die wilde wel. Of liever: die durfde bij mij achterop.

We gingen met de boot. Allicht. Vanaf Ijmuiden. Het hele gezin en vrienden ( allemaal jaloers toch wel...) gingen ons wegbrengen en uitzwaaien (hoefde van ons helemaal niet maar zij wilde dat perse. Al die emotie....pfft!). Mijn broertje van toen nog 21 en ik ( al volwassen en moeder!) belandde al heel snel in de plaatselijke pub van het schip.

Onder invloed van mijn veeeeeel jongere broertje dus aan de cocktails geslagen ( ik weet sinds toen wat een Screwdryer en een Bloody Mary is). Twee glazen verder voelde we de boot loskomen en realiseerde ik me pas dat mijn gezin en vrienden misschien nog aan de kade stonden om hun moeder, vrouw en vriendin mogelijk te zien en haar uit te zwaaien. Wat een egoïst was ik!!

Ik ben door die boot geklommen ( broertje liet ik achter) en zocht naar de juiste trap naar boven. Hoeveel verdiepingen had zo een boot wel niet? En die boten zijn van binnen veel groter dan ze van buiten lijken! Gelukkig!!! Ik vond de "weg" ( zal de alcohol wel zijn geweest) en inderdaad. Het hele spul stond daar al die tijd te wachten en konden eindelijk zwaaien.

Ik schaamde me diep én in stilte........

Afijn, ik ben later dan ook flink gestraft want ik ben de hele avond doodziek geweest!!! Hoofdpijn, strontmisselijk en een maag die 180 graden op zijn kant lag. Ik heb niets maar dan ook niets meer vernomen van de overtocht.

Mijn 1e Scotlandtour is één groot succes geworden, overigens, en ondertussen heb ik de hele familie er al heen weten te slepen. Meerdere keren. Ze zijn allemaal om en begrijpen me nu ook veel beter!

ANNE (Scotlandfreak)

ps Die kaart heb ik nog steeds en uiteraard ben ik ondertussen (15 jaar na dato) al meerdere malen in de beschreven uithoek, geweest. En het is zeker één van mijn favoriete stukjes van Scotland geworden - dus die kaart was achteraf geen toeval - maar daar later meer over....

Foto's: